Το Σάββατο 7 Ιουλίου 2007 μπήκε στην ζωή μας το νέο μέλος της οικογένειας. Γεννήθηκε ο μπόμπιρας. Τα συναισθήματα που κυριαρχούσαν κατά την διάρκεια του ερχομού του ήταν ανάμεικτα. Συγκίνηση και διάφορες σκέψεις περνούσαν από το μυαλό μου. Γεννάει η αδερφή μου "πότε ήταν ένα μικρό ανέμελο παιδί και τώρα γίνεται μητέρα". Αγωνία για το πώς θα εξελιχθεί ο τοκετός "να πάνε όλα καλά και να μην ταλαιπωρηθεί". Χαρά "πήγαν όλα θαυμάσια" και ήρθε στη ζωή το εξαίσιο θαύμα των κυττάρων. Η πρώτη επικοινωνία μεταξύ εμού και του μικρού μπόμπιρα ήταν από το κινητό και με την συνομιλία μας "Καλώς όρισες" και αυτός απάντησε με το λοξιγγάκι του. Κατευθείαν είπα "αυτό το έχει πάρει από εμένα". Και με τα λεγόμενα όσων τον έχουν δεί λένε ότι μοιάζει πιο πολύ στην αδερφή μου (άρα έχουμε ισχυρά γονίδια). Δυστυχώς όταν είσαι μακριά από τα γεγονότα προσπαθείς με τα διάφορα μέσα επικοινωνίας να βρεθείς κοντά ψυχικά, όσο και αν αυτό δεν είναι τόσο εφικτό.Τον Αύγουστο θα πάμε να τον δούμε και να τον τραβήξουμε πάρα πολλές φωτογραφίες και βίντεο, για να τον έχουμε σε όλες τις στάσεις που κάνει : όταν κοιμάται, τα κάνει πάνω του, τρώει, κάνει το μπάνιο του. Δυστυχώς είναι μακριά μου (Μυτιλήνη) και δεν μπορώ να του προσφέρω πολλά. Τελικά αυτό που δεν περίμενα από εμένα είναι να είμαι τρελή και παλαβή με τα ανηψάκια μου. Φαντάζομαι όταν το δώ μπροστά μου δεν θα το πιστεύω. Αναρωτιέμαι πώς θα είναι η πρώτη μου αντίδραση.
Περισσότερα... »
